Feb 20

Soak the red dot in vinegar

personal No Comments »

Hey folks. How are things being done now? Its been very long time since i wrote something in this page. I could not say that its because i don’t really have no time but due to laziness and addiction to some other stuff, i forget that i have a place in here. I am hoping that my blog mates out there are still with me.

I’ve just sign up in Pay per Post. Sounds familiar or not? Its one way of earning money online. This is a great opportunity to earn at least little while at the same time studying. Its not just about that, in blogging you will also learn lots of things that you consider knowledge. I am sharing this to let you know about this good news. Its not bad to try. One way or another, life is just a never ending trying.I already soak the red dot in vinegar, aren’t you now?

Jan 31

You better watch out!

kahangalan, personal 8 Comments »

Ilang araw ang nagdaan, wala akong ibang ginawa kundi ang manood ng movies (maliban sa pag-aaral xempre). Kaya nga rin hindi na ako nakapagsulat dahil hanggang ngayon banggag parin ako sa panonood.

Sadya naman talagang marami nang mga astig na mga palabas ngayon. Nabanggit ko sa last post ko na hindi ako gaanong nanonood ng pelikulang pilipino (alam niyo na ang dahilan, kung hindi pa tignan niyo ang 8 Things to become Dansoy na post ko). Kaya for the entire movie trip puro hollywood movies ang pinanood ko.

Maaring lahat na pinanood ko ay napanood niyo na rin pero kahit na gusto ko parin i-share ang mga moments ko sa pinanood kong mga movies.

Spiderwick

Iba talaga ang mga pelikulang tungkol sa alluring world of fictions and sciences. Ang pelikulang ito ni Freddie Highmore ang dahilan ng aking pagka movie shock. Kung hindi niyo pa ito napanood, pwes panoorin niyo para hindi kayo kunin ng palakang kampon ng kadiliman at baboy na may apat na butas ang ilong.

City of Ember

Ang lugar na ito ay hindi tulad ng iniisip natin na nasa gitna ng apoy o mismong nasa apoy. Ang mga tao sa lugar an ito ay hindi pa nakakalanghap ng tunay na sarap ng liwanag mula sa araw dahil generated lamang ang ilaw na kanilang nakikita. In short, ang city na ito ay tago at nasa kailalilam ng lupa matatagpuan. Pero naman forever dahil ang mga bidang teenager ay tinuklas ang sekreto ng city of ember.

Final Destination

Gusto niyo bang malaman ang final destination ng buhay mo? Siguro may pattern yan :) Thrilling at the same time nightmare ang movie na ito dahil pagkatapos mong panoorin mag iisip ka talaga kung ikaw na ba ang susunod.

Bedtime Stories

How i wish that all our dreams and stories will come into reality. Isa ang bedstories sa gushto ko dahil batya pa po ako. Wala na akong ibang masasabi movie na ito kundi magaling, talagang napakagaling.

Yung ibang pinanood ko ay censored na kaya hindi na pwedeng ipost. Looking forward ako ulit sa mga bagong movies na dinadownload ko lamang sa torrent. Kayo anong trip niyong movie?

Jan 02

Nakaraan vs Kinabukasan

katotohanan, personal 13 Comments »

Paano mo ba mailalarawan ang nakaraang taon mo? Happy dahil that year ka nagkaroon ng kotse? or sad dahil yun ang year na nagbreak kayo ng love mo? Fair lang ba dahil may masakit na nangyari at sayang naidulot? O memorable dahil natikman mo na ang ikapitong gloria?

Sadya naman talagang napakabilis umikot ng mundo. Napakabilis ding magbago ng lahat ng bagay. Nadagdagan kunti ang kaalaman at tumangkad ako ng kunti.

Noong nakaraang taon ang taong masasabi kong siwurte ako. Kahit ayoko kong sabihin ang salitang “siwerte” dahil baka mahiya sa akin at hindi na magpakita ngayon 2009 pero yun ang na fil ko. Naging maganda ang mga marka ko sa paaralan kasabay ng pagdami ng marka sa upuan at lamesa ng aming silid paaralan. Dumami ang mga kaibigan ko kaya naman palagi akong busog kahit walang pera. Nagkaroon ako ng part-time job. Dahil dito nagkaroon ako ng pagkakataong makabili ng mga bagay na gusto/needs ko. Ilang dekada na kasi ang inabot ng pantalon ko kaya nararapat lamang na bilhan ko na ito ng kapalit. Baka sabihin pa nito na inaabuso ko na siya. Nakatulong din ako sa bahay namin dahil kahit papaano may na-iambag ako sa pagpapaggawa ng dobol dek na hihigaan namin. Proud ako dun! Thank you, thank you! Tapos ang pahabol na surpresa sa akin last year ay ang lappie ko. Sa totohanan lang, hindi ko talaga inaaakalang aabot pa sa punto ng 2008 na magkaroon ako ng lappie. Dream ko lang ito noon na tinitingnan sa mga mol o ibang computer stands. Ngayon abot kamay ko na.

Hindi lang naman mga material na bagay ang napulot ko. Natutunan ko na din kung paano mapagod galing trabaho. Kung gaano kasakit ang magbayad ng mga utang mula sa dugo at pawis na pinagtrabahuan mo. Lastly, natutunan ko , at patuloy na natuto, ang pagiging independent. Mula sa batang tutulo ang sipon at pinapahiran ni inday ng tuwalya hanggang matuto akong magpahid ng sariling sipon at sa kahit alin pang parte ng katawan kong tumutulo (lalo na pag nag iinit ang katawan ko).

Sa taong ito, 2009, alam ko na inihanda ako ng tadhana (kasama si Panda) para maging Dragon warrior madiskubre ang sariling kakayahan. Marami ang pumapasok sa utak ko. Ganun din sa aking ilong, tenga at singit na mga dumi. Siguro dahil hindi pa ako naliligo ngayong 2009. Nangangambang baka kabaliktaran ng taong 2008 ang mangyayari sa akin ngayong 2009. Natatakot na baka this year na ako makahinto ng pag-aaral. Nalulungkot na baka wala parin akong makitang pag-ibig. Sasabog na ata ang ako sa kaka-isip ng aking kapalaran ngayong 2009.

Pero, pero kahit na magiging baliw man tayo o isang araw nating iisipin o magdamag tayong mag rosaryo o isang araw tayong manood ng porn para kunwari makalimutan , wala namang silbi ang lahat. Wala naman tayong magagawa. Kung ano ang itinadhana iyon ang mangyayari. Si Julio at Julia lang kambal ng tadhana. Siguro ang magagawa nalang natin ay ang maghintay. Iyon naman ang ginagawa natin dati pa dahil sa mundo ito where everything is uncertain, we can’t expect certainty.

Tagged with:
Dec 23

Feliz Navidad

ka-specialan, personal 8 Comments »

Sadyang kay bilis ng panahon. Dahil sa pagiging busy natin araw-araw ay hindi natin namalayan na christmas na pala. Uu, aaminin ko sa inyo na hindi ko talaga naramdaman ang pagdating ng pasko. Kung hindi dahil sa tita ko na nagbigay ng laptop sa akin ay hindi ako mamumulat at malamang may selebrasyong sasapit.

Ang christmas para sa akin ay dapat lang na ipagdiwang ng masaya at malungkot. Masaya dahil nagagawa ng paskong buuin ang miyembro ng pamilya. Kahit saan mang lupalup ng mundo, napagkaka-isa ng pasko ang bawat puso ng tao. Malungkot dahil walang choice ang mga kuripot na maga nilalang kundi gawin ang pinka-enemy nila-ang gumastos ng malaki. Kala niyo ha.

Basta christmas ang pag uusapan hindi naman talaga maiiwasan ang magpakapal ng mukha at habulin ang mga ninang at ninong para singilin ang regalong ilang pasko ng nagdaan ay hindi parin naibigay. Kahit ako meron ding mga gusto. Kaya nais kong i-share sa inyo ang top 5 na pede niyong pagpiliang ibigay sa akin ngayong pasko. May bukas  pa kayo para bumali. I’ll accept late gifts.

Nokia N97 Cellphone

Nokia N97

Isang napaka-irresistable material sa buong mundo. Mayroon akong cp pero hindi gaanong maganda at nagloloko na. Sinyales na ata ang kanyang pagloloko na kelangang palitan ko na ito.

Sony Playstation Portable

Sony Psp

Mahilig akong maglaro ng Gameboy. Pero sa kasamaang palad ay natigil ito dala ng pagkakasangla ng aking pinakakamahal na gameboy. Kahit ilang dekada na akong hindi nakakalaro nito, nafifil ko parin ang passion at lust sa gameboy. Psp ang nilagay ko dahil ito ang upgraded version ng gameboy. Kung gameboy ang bibilhin niyo ok lang pero kung magpupulit kayo na regaluhan ako ng sony Psp ok lang din.

Laptop Cooler

Cooler

Dahil napaka-init ng Pilipinas at nakalimutang bilhan ng tita ko ng cooler ang aking lappie , sa palagay ko mapapasaya niyo ako sa cooler. Almost lahat ng laptop ay may 80% tiyansang masisira  kung walang cooler ( at/or kung walang air con ang kuwarto ).Piliin niyo nalang toh, mura lang yan.

Condominium

Condo

Gusto ko lang kasing manirahan ng mag-isa. Yung tipong independent at the same time relaxing. Ako na ang nag hanap, bayaran niyo nalang.


MacBook

Laptop

Hindi naman sa ayaw ko ng kung ano man meron ako ngayon pero iba lang kasi pag mas astig yung laptop mo diba. Lalo na kung matibay at high quality ito. Expensive pero sulit pag ni-regalo. (salamat sa ever dearest tita and her family ko na nagbigay ng laptop sa akin. Salamat ng marami .)

Ngayong nakita niyo na sila sana naman nakapili na kayo. By the way kung sino man ang mag bibigay may card ako sa inyo bilang appreciation sa regalo niyo.

Aside from those wishes, hiling ko din na magkabati na ang ABS-CBN at GMA, Aministrasyon at Oposisyon, Paquiao at Dela Hoya, Marian at Karylle, Tom at Jerry at marami pang mga nag aaway. Naway tigilan na natin ang away at tayo’s magka-unawaan at magkapatawaran (Iboto niyo ako sa susunod na halalan). Isantabi ang mga poot at galit at hinanagpis at mga baho para mabigyang daan natin ang pasko. Muli, ako’y bumabati ng

FELIZ NAVIDAD AMIGOS, AMIGAS.

Tagged with:
Dec 18

Ang Pagpapatuloy

kaunlaran, personal 7 Comments »

ZzzzzZZZ….

Anung oras naba? Aw! Masyado na ata akong napasobra sa pagpapahinga. Para akong boy version ng Sleeping Cutie( scripture: Sleeping Beauty). Nangangalawang na tuloy ang mga gamit at iba pang parapernalia dito sa blog ko.

tik…tik..tik..

First of all i would like to apologize to Eji dahil dinandam niya ang sinabi kong ‘MAGBABALIK NA AKO’. Tila na heartbroken siya ng malaman niyang walang katotohanan ang sinabi kong iyon. Ops.! wag muna kayong mag react. Wala iyong katotohanan noon pero ngayon, aba! iba na ang usapan dahil may eksplusibong nangyari sa buhay ni dansoy.

Sa mga araw na nagdaan o sa mga buwang nagdaan, ang buhay ko ay puno ng kamalasan. Aaminin ko sa inyo. Ako ang taong ipinanganak na kakambal si Sam Milby esti malas pala. Medyo OA mang pakinggan pero mismo sa sarili ko alam kong totoo ito. Hindi ko alam kong may utang ba c inday habang inluluwal niya ako sa mundo at nasama sa akin ang utang na kamalasan. Lumaki ako na namulat sa katotohanang sawi ako pagdating sa lahat ng bagay. Lahat ng ito ang masasabi ko tungkol sa buhay ko.

Isang araw (One day) dumating bigla ang tita ko na galing sa United States of America, Florida. Hindi ko memoryado ang buong adres niya kaya wag na kayong umasang dalawin siya ang humingi ng regalo. Umuwi siya dito para ang dalawin ang greatgreatgrandmother ko na na-confined sa isang hospital (may iba paba maliban sa hospital?). Ganun ka maalalahanin ang mga tita ko. Kahit saang sulok ng mundo, naglilingkod sa inyo (Courtesy: ABS-CBN News and Current Affairs).

Ilang araw siyang namalagi dito at sa araw na iyon ay wala siyang sinayang na oras. Araw-araw kasi ang pasyal at kung anu-ano pang travel and tours ang ginawa. Siyempre sino ba ang makakalimut sa mga pasalubong na hatid sa atin ng nagmamahal nating kapamilya. Samu’t sari ang nakukuha ng ibang cousins and mga bros and sis’s ko. To my surprised, sinabi ng tita ko na may laptop daw ako. Nung una akala ko kung anung boses lang narinig ko. Pero kahit pikutin ko ang tenga ko, hiwain ko ang pulso ko o putulin ang japanese helmet ko tila totoo ang narinig ko. Sa wakas totoo pala. Bibigyan niya me ng pagkabonggang bonggang laptop na noon ay tinitingnan ko lang sa mga mol. Hindi ko sukat akalain na dumating sa buhay ko ang ganitong swerte. Nangangamba nga ako baka may kapalit ang natanggap ko (baka may mang rape sa akin..kapalit ng laptop.)

Mula sa pagiging malas sa buhay ay naramdaman ko rin ang pagkakaroon ng swerte.

Kahapon lang umalis ang tita ko pabalik sa estates. Gusto ko ngang sumama pero baka daw pagkaguluhan ako doon. Minsan lang daw kc makakita ng tol, dark, and hansam ang mga kana/kano.

hay.!!

Hanggang ngayon na culture shock parin ako sa laftaf ko. Hindi lang pala laftaf ang blessings na dinala niya. Nagpakonek pa siya ng internet.! naks naman. Mas gaganahan na akong magblog nito. Kaya wag na kayong mag alala dahil totoong totoo na talaga ito.! BABALIK NA AKO.! (May nag-aabang ba sa akin? ’silence’ TT) Kahit walang nag-aabang ok lang. Alam kong si Dansoy ay inaabangan ako (kung may eji pa, sana nga).

Muntik ko makalimutan may picture pala ako ng laftaf ko. Para sakin d’best ito!

Laptop

Tagged with: •
Oct 28

Now Showing: High School Musical

personal 9 Comments »

Knock..knock..knock

 

Hey guys papasok na ulit ako sa mundo. Sana ok lang pero kahit hindi papasok pa rin ako.

 

Alam kung nakapagatataka kung bakit inabot ng ilang dekada ang hiatus ko. Maging ako man ay hindi alam ang dahilan. Siya nga pala nag decide na akong magsulat ulit dahil sa mga maraming rasons( with ’s kasi marami), isa na doon ay ang pagsulpot at paglabas ng pinakakamamahal kung HSM 3 (High School Musical 3).

HSM Kalat na kalat na ang hot na hot na disney movie na ito. Alam kung maihahanay na pambata ang palabas na ito pero ako ay tao lamang at nagnanasa na panoorin ito. Hindi ko alam pero may some kinda force na humihila sa akin na gustuhin ang HSM. At hindi naman ako nagsisisi na nahihibang ako dahil lang sa HSM. Kayo kung hindi pa ninyo napanood ito, you better watch out or you better not cry kung diyan niyo pa na-realize manood pag hindi na ito showing. tsktsktsk. Bakit di niyo subukan..

 

(ang mga rasons ay ipagpapatuloy ko sa sususnod na kabanata…antabayanan..)  

Sep 03

Dansoy is on a big HIATUS

personal 15 Comments »

Alam kong walang akong karapatang sabihin ito. Hindi ko alam kong bakit din nangyayari ang mga bagay bagay na biglang sumuplpot sa buhay ko. Sa sitwasyon ko ngayon, marami akong hinahabol. Assignments, projects, exercises, programs, pati pusa namin na nakatakas sa hawla ay napaka liksi at kailangan kong habulin ng habullin.

Sadyang kay sama ng panahon nagyon. Hindi ko man gusto pero sa tingin ko, sa ilang araw na hindi ako nagsulat dito sa blog kong inamag na. Kahit di ko man sabihin. Alam niyo nang ako ay HIATUS at hindi ko malaman kung kailan ako babalik. Ang tangi ko lang hiling sana sa pagbalik ko ay mag babasa pa rin ng mga kalokohan ng buhay ko. Makapal na ang mukha ko kong makapal. Basta HIATUS ako.! Salamat

Jul 25

Babaeng Disgrasyada

katotohanan, personal 21 Comments »

Napansin ko na medyo madalang na lang ang pagsulat ko ng post dito sa dansoy world. Kung alam niyo lang kung gaano ka busy ang isang henyong katulad ko. Minsan nga naisip ko na sana hindi nalang ipinagkaloob sa akin ng maykapal ang ganitong katangian. Parang hindi ko ma-take ang responsibility. Well, ganyan talaga ang buhay at kailangang tanggapin ko ang hubad na katotohanang ito.

Baka san pa ako mapadpad kaya uumpisan ko na ang kwento. Kwentong about sa kaibigan kong disgrasyada. Alam kong hindi na bago sa ating lahat ang pagdisgrasyada/do natin. But believe me or not but i want you to believe me na namumukod tangi ang pagka Tangertz niya. Minsan kasi naikwento niya sa akin ang mga eksena kung saan nagpaka-lorelie siya. At proud siyang inamin in-fairness na to d’ max ang pagka-Tangertz niya. Actually sa haba ng kwento niya ginawan ko nalang ng buod para hindi tayo tumanda sa kakabasa ng ka-tangertz niya.

UNA. Alam na alam nating lahat ng tao ay nagkantaugauga sa paghahanap ng salapi sa kahit anong paraan. Halos pinapawisan na tayo ng maraming singot magkapera lang ng pagka-bonggang-bongga. In contrast of this, ang babaeng disgrasyada ay nakuhang itapon ang 200 sa public garbage bin. Abah! mayaman si ate. Yan ang akala niyo pero pagkatapon niya ilang minuto pa niyang tinitigan ang basurahan at nag concentrate kung ano iyong naitapon niya dahil na sense daw niya na nangangamoy ang basurahan bigla. In our surprise at sa walang pag-alinlngan buong lakas niyang tinignan sa loob kung ako ang natapon. Nung nakumpermang pera, lakas-loob naman niyang kinuha ito inside the public garbage bin. Come to think of it, public yun kaya maraming tao ang dumaraan. kaya naman tinignan siya ng ilang kataohan doon. San kapa sikat na siya. Pero kahit na ganoon ang sitwasyon hinanap pa rin niya ang pera at ng nakuha na automatic na lumakad na agad ito na parang wala lang. At dahil sa ginawa niya dumarami na ang naging sikat sa pagtatapon ng basura!

PANGALAWA.Masaya ang araw niya at that time at papunta daw siya ng school sakay ng jeep, of course. Dagdag pa niya susuwertehin daw siya this day (ganun bah? tignan natin at makaka-good-day paba ang babaeng disgrasyadang ito). Malapit lang ang school niya sa boarding house niya kaya naman malapit na agad siya sa babaan ng jeepney. Kukuha na sana siya ng pera ng…uhm…iininom muna ako ng tubig. gulp-gulp-gulp-ahhhh. Ok. kukuha na sana siya ng pera ng biglang nag ring ang cellphone niya at sinagot niya. Pagkatapos ng conversation balik agad siya sa pagkuha ng pera. At pa ahhhhhhh siya sa sakit. Sa sakit na nararamdaman niya sa loob ng puso niya dahil ang pera niya ay naiwan. Nataranta na siya at tila hindi na alam ang gagawin. Papalapit na siya sa skul at nakakahalata na rin ang mga seat mate niya sa jeep dahil nag murmur na ito na wala siyang pera. Nagpapa pansin ata para pahiramin.

Tumapak na ang gulong sa babaan sa skul niya. Bumaba siya at tumungo sa driver. Ang mata ay nagliliwanag at ang mukha ay pacute ng pacute habang kinaka-usap ang driver na wala daw siyang pamasahe. Ito ang swerte niya, ang driver ay mabait kaya naman inabswelto siya sa pagbabayad ng pamasahe at hindi nalang pinabayad. May convincing power ang babaeng disgrasyadang ito at may puppy style pa at naging maamong tuta. tsk tsk.!

PANGATLO.Nasa jeep na naman ulit siya at that time. Kasama ang parents at boysitprend niya. Galing sila sa kung saan man yung lugar. At ang nangyari ay wala kasi after nun bumaba na sila. Mga ilang sigundo naisipan niyang kunin ang cp sa bulsa niya. Sa kabutihang palad nawala ito. At ang kongklusyon, naiwan sa jeepney. Isang kabilib-bilib na naman na eksena ang ipinamalas niya. Hinanap niya ang jeep na kanyang sinakyan sakay ng taxi. Akalain niyo kahit mahal ang gasolina wala siyang paki alam mahanap lang ang 3310 niyang nagkikinang na cellphone. Mga ilang segundo ulit ng paghahanap nakita niya ito sa gasolinahan at sumugod pagkatapos ay hinalughug ang buong parte ng jeepney.Sa upuan, sa ilalim ng upuan, sa manibila, sa driver’s seat, sa makina, sa gulong, sa bubong. Lahat at walang itinira sa paghahanap. Tumulo na ang dugo sa ilong niya na kulay ay hindi na pula kundi itim na dahil sa liquid na nasa makina. Sa dulo ay hindi niya nahanap ang pinakamamahal niyang 3310 na cp. Ty sa cp ko!

Ilang araw tinawagan niya ang old cellphone niya at nagbabasakaling macontact ang nakakkuha at sinabing

Salamat , dahil sa iyo 1100 na ang cellphone ko.

Isang pang best aktress na katagang deserbing lamang na palakpakan.!!!!!!!

Halos madami pang mga pangyayari sa buhay niya pero itong tatlo lang ang nasabi saking talaga nabubuwang ako. Kung ikwekwento ko pa dito baka hindi na kayo bumalik sa katinuan niyo. Pero kahit na ganun ang takbo ng kapalaran ng babaeng ito may naitulong din daw minsan ang pagiging disgrasyada niya sa sarili niya. Kung ano iyon sa kanya na iyon.

Previous Entries
preload preload preload