Isang oras akong nagmukmuk at nangungulangot sa silid aralan. Wala kasi ang titser namin sa naturang oras. Dahil sa walang magawa nagawa ko nalang tignan ang bolpen na hawak-hawak ko. In fairness, pilot bolpen ko kaya matibay siya. Bukod niyan useful pala ito kasi nagagamit ko sa pangungulangot. Lalo na kung nagmamatigas ang naninirahan sa ilong kong magsi-alisan. Pero ano ba talaga ang mangyayari kong wala akong bolpen o ayaw kong gumamit ng bolpen?

Sa totoo lang nagpapasalamat ako sa bolpen dahil may nagbabasa ng mga post ko ngayon. Dahil……

pag walang bolpen, walang notes…

Pag walang notes, walang school….

Pag walang school, walang diploma……

Pag walang diploma, walang trabaho……

Pag walang trabaho, magugutom ka…..

Pag nagutom ka, papayat ka…….

Pag papayat ka, papangit ka……

Pag papangit ka, wala kang syota……

Pag wala kang syota, wala kang asawa…..

Pag wala kang asawa, wala kang anak, madidipres ka…..

Pag nadipres ka, magkakasakit ka…….

Pag nagkasakit ka. Wala ka nang energy para gumawa ng bagay bagay, magiging tamad ka……

Pag nagiging tamad ka, wala nang magbabasa ng post ko……

At pag walang magbabasa ng post ko, hindi na ako magbloblog…….

Pag hindi na ako magbloblog…..wala na. End of the world……

Kaya ganun kahalaga bolpen ko. Kahit na mahulog ko man ito sa onidoro, kukuni ko agad ito ng wala pang 5segundo para walang dumi. Oh ha.

Ano na nga bang oras ngayon? Sa pagkaka alam ko july na atah tayo ngayon, hindi ba? Hay naku! sa dinadami nga naman ng problema ng tao paano pa natin mapapansin na pinapansin na pala natin ang mga bagay-bagay na hindi dapat pansinin. Gulo no? Paguguluhin ko pa!. Mga simpleng katanungan at problema na simple lang pero dahil pinalalaki tinubuan tuloy tayo ng taghiyawat. Napansin ko ito ng nag karoon ako ng oras sa restroom. At doon ay nag rest ako. Pinag-isipan ko ang mga bagay-bagay na madalas pinoproblema ng madla na hindi naman talaga dapat problemahin. At pinagisipan ko rin ang mga katagang pinasikat ng mga tao kung may katotohanan o wala. Pero isa lang ang nakasisiguro ako, mabaho sa restroom. Hindi ata nilinisan ng janitor. Di bale ito yung mga isinulat ko. Read and interpret it kung ma-take niyo.

1. Alam nating lahat na ang problema ay may solusyon. Kasi naniniwala tayong walang probelamang ibinigay ang maykapal na hindi naman kaya ng ating kapasidad. Pero kung ang pinoproblema niyo ay walang solusyon, utang na loob wag niyo nalang problemahin.

2. Always remember: Kung kaya ng iba, ipagawa mo sa kanila at huwag pilitin ang sarili mong gawin o tapusin ito dahil kahit magdamag kapang humagolgol sa paggawa, hindi mo parin matatapos ito. Make life easy at huwag ng parusahan ang sarili mo. Nakatulong kapa sa kapwa mo, ang bayad sa labor .

3. Kung nagdurugo ang puso mo dahil walang kapang girlpren, huwag kang mag-alala dahil hindi lahat ng gwapo ay may girlpren na. Ang iba sa kanila may boypren. Kaya ok lang yan.

4. Huwag mong mukhain ang problema mo kung ang problema mo ay iyong mukha. In english, don’t face your problem if your problem is your face.

5. Isipin niyo lagi na di bale ng tamad basta hindi kayo pagod. Pag pagod na kayo wala na kayong energy para gawin ang mga bagay bagay. Dahil ang mga tamad, nag rereserve lang yan ng energy. IKaw tamad kaba o pagod?

6. Practice makes perfect pero lahat naman tayo ay hindi perpekto. Paano pa natin ma perpekto ang bagay kung hindi naman talaga tayo perpekto. Kaya huwag ng mag praktis. Valid reason yan.

Pagkatapos niyong mabasa ito may na-realize na ba kayo? Ako meron…. may assisgnments pa pala akong kailangang tapusin. Sana kayo rin may na-realized.