Ilang araw ang nagdaan, wala akong ibang ginawa kundi ang manood ng movies (maliban sa pag-aaral xempre). Kaya nga rin hindi na ako nakapagsulat dahil hanggang ngayon banggag parin ako sa panonood.
Sadya naman talagang marami nang mga astig na mga palabas ngayon. Nabanggit ko sa last post ko na hindi ako gaanong nanonood ng pelikulang pilipino (alam niyo na ang dahilan, kung hindi pa tignan niyo ang 8 Things to become Dansoy na post ko). Kaya for the entire movie trip puro hollywood movies ang pinanood ko.
Maaring lahat na pinanood ko ay napanood niyo na rin pero kahit na gusto ko parin i-share ang mga moments ko sa pinanood kong mga movies.
Spiderwick
Iba talaga ang mga pelikulang tungkol sa alluring world of fictions and sciences. Ang pelikulang ito ni Freddie Highmore ang dahilan ng aking pagka movie shock. Kung hindi niyo pa ito napanood, pwes panoorin niyo para hindi kayo kunin ng palakang kampon ng kadiliman at baboy na may apat na butas ang ilong.
City of Ember
Ang lugar na ito ay hindi tulad ng iniisip natin na nasa gitna ng apoy o mismong nasa apoy. Ang mga tao sa lugar an ito ay hindi pa nakakalanghap ng tunay na sarap ng liwanag mula sa araw dahil generated lamang ang ilaw na kanilang nakikita. In short, ang city na ito ay tago at nasa kailalilam ng lupa matatagpuan. Pero naman forever dahil ang mga bidang teenager ay tinuklas ang sekreto ng city of ember.
Final Destination
Gusto niyo bang malaman ang final destination ng buhay mo? Siguro may pattern yan Thrilling at the same time nightmare ang movie na ito dahil pagkatapos mong panoorin mag iisip ka talaga kung ikaw na ba ang susunod.
Bedtime Stories
How i wish that all our dreams and stories will come into reality. Isa ang bedstories sa gushto ko dahil batya pa po ako. Wala na akong ibang masasabi movie na ito kundi magaling, talagang napakagaling.
Yung ibang pinanood ko ay censored na kaya hindi na pwedeng ipost. Looking forward ako ulit sa mga bagong movies na dinadownload ko lamang sa torrent. Kayo anong trip niyong movie?
Siguro masasabi kong matagal-tagal na rin akong nagbloblog dito sa mundo ng cyberspace. May mga nabingwit na din akong mga mambabasa o kaibigan na nagpapalakas sa akin ng loob upang magsulat at mag update. Marami na rin akong nababasang blogs na sumasalamin sa hubad nilang pagkatao. Ngayon, nais ko ring hubarin ang saplot ng blog na ito. Upang makilala niyo ako ng lubasan siguro mas mabuti kong malaman niyo ang ugali at katauhan ng artistang nasa likod ni DANSOY. Minarapat kong ilagay ang 8 bagay na talagang samasalim sa katauhan ko.
8. Reading between the Lines. Denotation meaning ang ibig kung tingnan niyo sa pang-walo. Literally, mahilig akong magbasa ng iba’t ibang klase ng libro, Educational Books, Novel, Bible (pa angel kunwari), Sex Text Books, atbp. Pag walang magawa at nababagot mag surf, nagbabasa nalang ako para paglaruan ang aking imahinasyon. Actually, sa future gusto kong gumawa ng novel na may bidang vampire ang lalaki at ordinary lang yung babae na nagkagustuhan sa isa’t isa. Ang title? Pag-iisip ko muna pero mas maganda siguro kong twitwitwi……ahh basta pag-isipan ko muna at baka manakaw ng iba ang intellectual property ko. Ngayon palang ramdam ko na magiging successful ito kong sakaling ma-ipublish.
7. Nagsusunog ng Kilay at dila. Hindi naman sa pagmamayabang at maging sa sarili ko hindi ko alam kong likas naba ito. Mula nung kindergarten hanggang elementary ay average lamang ang akademik perpormans ko. Hindi pinapansin ng mga guro at parating iniitsapwera ng mga MATATALINO. Nag iba ang lahat ng tumuntong ako ng hay skul. Biglaan ang pag labas ng aking IQ na tila nabutas at umuugos. Biglaan dahil naging biglaan din ang pagtaas ng akademik perpormans ko. Mula sa wala ay umakyat at naging TOP 1 ( 2nd year unang nagsimula onwards ). Mula noon pasaway na ang dila ko at tila first blood kong magsalita. Napansin ko rin na iba pag kilala ka bilang matalino dahil nagiging pokus ang atensyon sa iyo ng mga guro. Dumidikit ang mga lintang galing putik at higit sa lahat napakalaking pagbabago ang pagkatuto kong maging ENVY sa tuwing nalalamangan ang score ko. Isa akong malaking lampang matalino.
6. Dobol Kill. Kung sino man ang mahilig maglaro sa inyo ng local/online games ay alam na ang ibig ipahiwatig ng kataga sa pang-anim. Nagsimula lang akong magka-interest maglaro ng mga computer games nung tumuntong ako ng kolehiyo. Una kong nasulyapan ang larong Ragnarok. Hindi ako nagtagal at nag shift ako ng FLYFF. Na enjoy ko rin naman ang larong ito pero mas na-enjoy ko ang RAN ONLINE GAME na inadikan ko ng lubos. Halos ginawa kong tahanan ang internet cafe noon na naglalaro buong magdamag. Kasabay rin nito ang pagkilala ko sa larong DotA na noon ay hindi ko pinapansin. Hindi pa ako gaanong marunong pero minsan nakaka-dobol kill o Godlike kill naman ako ( Kung AI Insane ang Kalaban. ).
5. Magbiro ako sa’yo Wag mo lang akong biruin. Para maintindihan ng taga ibang bansa ang naka sulat sa pang-lima, the english translation of it is “I Joke you but don’t joke me”. Hindi naman minsan pero madalang lang naman akong magbiro. Yung birong alam kong hindi nakakasakit ng damdamin ( pero minsan mukhang natatamaan ko ata ). Palatawa daw ako sa mga taong handang tumawa sa mga korni kong pagpapatawa. Ang kaibahan lang ay ayaw kong ako ang pinagtatawanan. Siyempre lahat naman ata ng tao ayaw pagtawanan pero other meaning ko nito ay maikli ang pasyensya ko. Manipis lang ang balat ko sa pwet kaya madali akong magtampo. Kaya kong may magsabi sa inyo ng “I joke you but don’t joke me” alam niyo na kung anong gagawin.
4. Kagibunshin Nu Jutsu. Sino ba sa inyo ang hindi kilala ang teknik na ito ng isang sikat na ninja galing konoha na si NARUTO? Alam kong isa lamang ako sa bilyon-bilyong fans ng top rated anime na ito. Bilang isang adik lulong ako sa information ng mga iba’t ibang teknik na ginagamit ng mga ninja. Bangag akong makapanood ng free funsub video ng naruto sa tailedfox na ginagawa ko nang weekend commitment. Hindi lang naman naruto na anime ang kinahihiligan ko kaya lang ito ang nag excel sa lahat. Bida rin sa akin ang Pokemon, Detective Conan, Flame of Recca, Ghost Fighter, Dragon Ball, Sailormoon, Totally Spies, Powerpuff girls, Cardcapture Sakura, abah nababaklitch na ata akitch.
3. “Your Scent is like a Drug to Me”. Kataga ito ng isang sikat na movie ngayon. Ang twilight ay isa lamang sa mga movies na talagang tumatak sa akin. Inaamin ko na mahilig akong manood ng iba’t ibang premera klase na mga pelikula. Sa mga taong kagaya ko, mas prefer kong panoorin ang mga hollywood movies/ foreign movies kaysa sa mga gawa ng pinoy. Hindi ko sinabi na pangit ang gawa natin pero nagkataon lang na ganito ako. Minsan nga nanonood ako ng pelikulang pinoy pero dapat Star Cinema lang dahil CKD( Certified Kapamilyang Dabawenyo) ako. Ayokong mag aksaya ng pera kaya hindi ako bumubili ng mga original copy, nagdodownload lang ako sa internet kaya nga lang magasto sa oras pero payts na basta may kopya lang.
2. Social Climber. Hindi ko na ata kelangan pang i-elaborate ang salitang nakalimbag sa pangalawa. Simpleng social climber lang ako at hindi yung extreme na sawsaw sa lipunan. Bakit ko ba nasabi na social cllimber ako? Ewan ko kung tama ba na matanyagan ako bilang social climber basta ang pagkaka-alam ko gusto ko ng mga bagay na meron ngayon ang mga mayayaman. Yung tipong maginhawa ang buhay, may aircon sa bahay, may kotse sa gilid at nag-aaral sa paaralang hindi mo na kelangan pang maglakad ng ilang kilometro mula sa gate patungo sa room. Easy lifestyle is what i want. Pero mas maigi na ata ang buhay meron ako ngayon dahil mas masarap pag naghihirap (iba rin yung mas masarap pag masakit ).
1. Mas masaya pag nag-iisa. Kung ka vibes kita alam mo na yan. Sa panahon ngayon marami ang mga kabataang nag susuot ng skinny jeans, lalaki o babae. Naka slant na bangs, lalaki man o babae. May eyeliner sa mata, lalaki man o babae. Sikat sila sa banyag na EMO. Naisali ko ito hindi dahil sa EMO rin ako physically pero deeply uu. Sabi nila karakter ng pagiging emo ay mahilig mag isa. Malungkot at palaging mababaw ang tingin sa sarili. Minsan ganyan ako. Minsan ang mag-isa ay masaya. Minsan kelangan nating magdamdam. Minsan kelangan nating umiyak. Emo ako hindi sa panlabas kundi sa loob ng brief panloob na katauhan.
Sa walong bagay na nabahagi ko sana naman nakabuo na kayo ng isang imaheng maaring ako. Kung physical ang pag-uusapan tignan niyo nalang si Sam Milby at tiyak malalaman niyo kung ano ang texture ng aking mukha, kamay, dibdib at iba pang bahagi ng aking maselang katawan. Para sa ibang detalye, mas masaya kung subaybayan niyo ang blog ko para kayo mismo ang makadiskubre ng totoong pagkatao ng langyang si Dansoy.
Upang maging lalong emotional ang pagwawakas ng pagbabasa ninyo nais kong ibahagi ang kantang ito na swak sa topic ngayon, irelate nyo kung pano naging swak. Promise its a great song!
Paano mo ba mailalarawan ang nakaraang taon mo? Happy dahil that year ka nagkaroon ng kotse? or sad dahil yun ang year na nagbreak kayo ng love mo? Fair lang ba dahil may masakit na nangyari at sayang naidulot? O memorable dahil natikman mo na ang ikapitong gloria?
Sadya naman talagang napakabilis umikot ng mundo. Napakabilis ding magbago ng lahat ng bagay. Nadagdagan kunti ang kaalaman at tumangkad ako ng kunti.
Noong nakaraang taon ang taong masasabi kong siwurte ako. Kahit ayoko kong sabihin ang salitang “siwerte” dahil baka mahiya sa akin at hindi na magpakita ngayon 2009 pero yun ang na fil ko. Naging maganda ang mga marka ko sa paaralan kasabay ng pagdami ng marka sa upuan at lamesa ng aming silid paaralan. Dumami ang mga kaibigan ko kaya naman palagi akong busog kahit walang pera. Nagkaroon ako ng part-time job. Dahil dito nagkaroon ako ng pagkakataong makabili ng mga bagay na gusto/needs ko. Ilang dekada na kasi ang inabot ng pantalon ko kaya nararapat lamang na bilhan ko na ito ng kapalit. Baka sabihin pa nito na inaabuso ko na siya. Nakatulong din ako sa bahay namin dahil kahit papaano may na-iambag ako sa pagpapaggawa ng dobol dek na hihigaan namin. Proud ako dun! Thank you, thank you! Tapos ang pahabol na surpresa sa akin last year ay ang lappie ko. Sa totohanan lang, hindi ko talaga inaaakalang aabot pa sa punto ng 2008 na magkaroon ako ng lappie. Dream ko lang ito noon na tinitingnan sa mga mol o ibang computer stands. Ngayon abot kamay ko na.
Hindi lang naman mga material na bagay ang napulot ko. Natutunan ko na din kung paano mapagod galing trabaho. Kung gaano kasakit ang magbayad ng mga utang mula sa dugo at pawis na pinagtrabahuan mo. Lastly, natutunan ko , at patuloy na natuto, ang pagiging independent. Mula sa batang tutulo ang sipon at pinapahiran ni inday ng tuwalya hanggang matuto akong magpahid ng sariling sipon at sa kahit alin pang parte ng katawan kong tumutulo (lalo na pag nag iinit ang katawan ko).
Sa taong ito, 2009, alam ko na inihanda ako ng tadhana (kasama si Panda) para maging Dragon warrior madiskubre ang sariling kakayahan. Marami ang pumapasok sa utak ko. Ganun din sa aking ilong, tenga at singit na mga dumi. Siguro dahil hindi pa ako naliligo ngayong 2009. Nangangambang baka kabaliktaran ng taong 2008 ang mangyayari sa akin ngayong 2009. Natatakot na baka this year na ako makahinto ng pag-aaral. Nalulungkot na baka wala parin akong makitang pag-ibig. Sasabog na ata ang ako sa kaka-isip ng aking kapalaran ngayong 2009.
Pero, pero kahit na magiging baliw man tayo o isang araw nating iisipin o magdamag tayong mag rosaryo o isang araw tayong manood ng porn para kunwari makalimutan , wala namang silbi ang lahat. Wala naman tayong magagawa. Kung ano ang itinadhana iyon ang mangyayari. Si Julio at Julia lang kambal ng tadhana. Siguro ang magagawa nalang natin ay ang maghintay. Iyon naman ang ginagawa natin dati pa dahil sa mundo ito where everything is uncertain, we can’t expect certainty.
Ang blog na ito ay ginawa para gawing libangan ng isang batang walang magawa at dahil wala siyang kausap na matinong tao dito nalang niya inilalabas ang lahat ng kanyang galit, poot, hinanankit, selos, tuwa, ligaya, lungkot, pag-ibig, sakit, urge, at iba pang emosyonal at fisikal na pangyayari sa ating katawan.