Napansin ko na medyo madalang na lang ang pagsulat ko ng post dito sa dansoy world. Kung alam niyo lang kung gaano ka busy ang isang henyong katulad ko. Minsan nga naisip ko na sana hindi nalang ipinagkaloob sa akin ng maykapal ang ganitong katangian. Parang hindi ko ma-take ang responsibility. Well, ganyan talaga ang buhay at kailangang tanggapin ko ang hubad na katotohanang ito.

Baka san pa ako mapadpad kaya uumpisan ko na ang kwento. Kwentong about sa kaibigan kong disgrasyada. Alam kong hindi na bago sa ating lahat ang pagdisgrasyada/do natin. But believe me or not but i want you to believe me na namumukod tangi ang pagka Tangertz niya. Minsan kasi naikwento niya sa akin ang mga eksena kung saan nagpaka-lorelie siya. At proud siyang inamin in-fairness na to d’ max ang pagka-Tangertz niya. Actually sa haba ng kwento niya ginawan ko nalang ng buod para hindi tayo tumanda sa kakabasa ng ka-tangertz niya.

UNA. Alam na alam nating lahat ng tao ay nagkantaugauga sa paghahanap ng salapi sa kahit anong paraan. Halos pinapawisan na tayo ng maraming singot magkapera lang ng pagka-bonggang-bongga. In contrast of this, ang babaeng disgrasyada ay nakuhang itapon ang 200 sa public garbage bin. Abah! mayaman si ate. Yan ang akala niyo pero pagkatapon niya ilang minuto pa niyang tinitigan ang basurahan at nag concentrate kung ano iyong naitapon niya dahil na sense daw niya na nangangamoy ang basurahan bigla. In our surprise at sa walang pag-alinlngan buong lakas niyang tinignan sa loob kung ako ang natapon. Nung nakumpermang pera, lakas-loob naman niyang kinuha ito inside the public garbage bin. Come to think of it, public yun kaya maraming tao ang dumaraan. kaya naman tinignan siya ng ilang kataohan doon. San kapa sikat na siya. Pero kahit na ganoon ang sitwasyon hinanap pa rin niya ang pera at ng nakuha na automatic na lumakad na agad ito na parang wala lang. At dahil sa ginawa niya dumarami na ang naging sikat sa pagtatapon ng basura!

PANGALAWA.Masaya ang araw niya at that time at papunta daw siya ng school sakay ng jeep, of course. Dagdag pa niya susuwertehin daw siya this day (ganun bah? tignan natin at makaka-good-day paba ang babaeng disgrasyadang ito). Malapit lang ang school niya sa boarding house niya kaya naman malapit na agad siya sa babaan ng jeepney. Kukuha na sana siya ng pera ng…uhm…iininom muna ako ng tubig. gulp-gulp-gulp-ahhhh. Ok. kukuha na sana siya ng pera ng biglang nag ring ang cellphone niya at sinagot niya. Pagkatapos ng conversation balik agad siya sa pagkuha ng pera. At pa ahhhhhhh siya sa sakit. Sa sakit na nararamdaman niya sa loob ng puso niya dahil ang pera niya ay naiwan. Nataranta na siya at tila hindi na alam ang gagawin. Papalapit na siya sa skul at nakakahalata na rin ang mga seat mate niya sa jeep dahil nag murmur na ito na wala siyang pera. Nagpapa pansin ata para pahiramin.

Tumapak na ang gulong sa babaan sa skul niya. Bumaba siya at tumungo sa driver. Ang mata ay nagliliwanag at ang mukha ay pacute ng pacute habang kinaka-usap ang driver na wala daw siyang pamasahe. Ito ang swerte niya, ang driver ay mabait kaya naman inabswelto siya sa pagbabayad ng pamasahe at hindi nalang pinabayad. May convincing power ang babaeng disgrasyadang ito at may puppy style pa at naging maamong tuta. tsk tsk.!

PANGATLO.Nasa jeep na naman ulit siya at that time. Kasama ang parents at boysitprend niya. Galing sila sa kung saan man yung lugar. At ang nangyari ay wala kasi after nun bumaba na sila. Mga ilang sigundo naisipan niyang kunin ang cp sa bulsa niya. Sa kabutihang palad nawala ito. At ang kongklusyon, naiwan sa jeepney. Isang kabilib-bilib na naman na eksena ang ipinamalas niya. Hinanap niya ang jeep na kanyang sinakyan sakay ng taxi. Akalain niyo kahit mahal ang gasolina wala siyang paki alam mahanap lang ang 3310 niyang nagkikinang na cellphone. Mga ilang segundo ulit ng paghahanap nakita niya ito sa gasolinahan at sumugod pagkatapos ay hinalughug ang buong parte ng jeepney.Sa upuan, sa ilalim ng upuan, sa manibila, sa driver’s seat, sa makina, sa gulong, sa bubong. Lahat at walang itinira sa paghahanap. Tumulo na ang dugo sa ilong niya na kulay ay hindi na pula kundi itim na dahil sa liquid na nasa makina. Sa dulo ay hindi niya nahanap ang pinakamamahal niyang 3310 na cp. Ty sa cp ko!

Ilang araw tinawagan niya ang old cellphone niya at nagbabasakaling macontact ang nakakkuha at sinabing

Salamat , dahil sa iyo 1100 na ang cellphone ko.

Isang pang best aktress na katagang deserbing lamang na palakpakan.!!!!!!!

Halos madami pang mga pangyayari sa buhay niya pero itong tatlo lang ang nasabi saking talaga nabubuwang ako. Kung ikwekwento ko pa dito baka hindi na kayo bumalik sa katinuan niyo. Pero kahit na ganun ang takbo ng kapalaran ng babaeng ito may naitulong din daw minsan ang pagiging disgrasyada niya sa sarili niya. Kung ano iyon sa kanya na iyon.

Wala lang kasi akong ma-i post. Dala ng pagka indemand sa school, kaya kunti nalang ang oras ko sa pag iinternet. Pag may kunting oras ako doon na ako nag oonline at pumupunta sa kahit anong site na mapag tripan ng mabilisan. Pagkatapos pagka uwi ko naman sa bahay hindi na ako makakalabas dahil iba ang inaatupag ko.. ang panonood ng NARUTO! ok diba! astig.

Sa tinagal na sa pagpapalabas ng naruto nagyon lang ako na aadict ng husto. Lalo na sa Shipuuden epesode nito. Alam kong alam niyo na ang estorya ng Shipuuden. Isang storya na kung pag iisipang mabuti nakaka antig ng damdamin. Emo na kung Emo pero ramdam ko kung ano nagagawa ng tunay na pagkakaibigan. Papel at lapis lang naman ang bumuo sa palabas na Naruto pero napa-isip pa rin ako kung bakit nabubuo ito ng bagay na nakakahatak ng damdamin ng manonood. Hindi ko alam ang dahilan pero sa pagkaka alam ko sapul ako sa kontent ng Shipuuden. Ginagawa ang lahat mag buwis man ng buhay. Makasama man si Sai na nanunukso ng “you have a little *dick*” . Wala kang paki alam maligtas mo lang si pedro Naruto sa kamay ni Orochimaru. Kahit na gawin man ang paborito kong kataga ni naruto:

if he rips my arms off, ill kick him to death.
if rips my legs off, ill bite him to death.
if he rips my heads off,i’ll stare him to death.
and if he gauges out my eyes,i’ll curse him from beyond the grave.

Siguro nga masyado na akong naadict at pati dito sa blog ko nagawa ko pang gawan ng post ang naruto. Sana nga lang napanood niyo ito para intact tayo at alam niyo ang feeling ko. I bet there are many of you (Naruto addict).

Naranasan nyo na ba ang magkaroon ng kapatid na halimaw? Swerte ko lang at nagkaroon ako ng isa. Lalaki pa, lang hiya talaga. Bunso ako sa magkakapatid at dalawa lang kaming halimaw, este lalaki pala, sa pamilya. Akala ko kasi kayo lang ang magkakaintindihan dahil nga sa pareho ang maaring maging hilig nyo. Sabi nga papa ko dapat magkasundo kami sa lahat ng oras. ‘Yung magkasangga sa buhay. Pero tumanggi ako. Akalain nyo bang ipangkasundo ako sa halimaw. Ayaw ko nga. But wait.. Did you know why halimaw siya? Baka siya ang magiging bida dito kasi inaaway ko siya kaya sasabihin ko sa inyo bakit halimaw ang kuya ko.

kahalimawan[1] - Unang kahalimawang ginawa ng kuya ko ay nung bata pa ako. Tarantado kasi yun. Akalain mo bang nilapat niya sa maputi kung mukha ang kamay nyang putik at &-%$@! ang hinahawakan.Nakakuha at ako nang low job at high punch sa oras na yun. Of course hindi ako papayag na hindi makaganti. Pinahiran ko siya ng alkohol. Lucky siya at that time kasi 25%solution lang na alkohol ang naipahid ko kundi may tendency mamamatay ang mga alaga nyang yucky sa katawan niya. Kaya lang naubos agad ang alkohol. Kawawa tuloy ang face at body ko dahil napuno ng stapilococcus halimawasi punch.

kahalimawan[2] - Matapos akong biktimahin at binaboy, ate ko naman ang pinatakim niya ng kahalimawan niya. Kunting bagay lang nag-iinit agad ang buntot. At parang hindi namin kuya dahil dapat kami pa ang umintindi sa kanyal(lahat naman talaga ng halimaw hindi marunong umintindi). Computer lang ang dahilan ng muntik na pagkabasag ng mukha ng ate ko. Eh kasi halimaw kaya hind nagpaawat. Gusto kasi niyang siya na naman ang magcomputer. Aba! kakatapos nga lang niya therefore bago lang kami at nagsisimula pa lamang. Pero pili t niya kaming pinapaalis kayat naglaban kami nag combine power kami using our hidden strength, conjoined ultra mega tikling style. Pero malakas talaga halimaw na yun kaya talsik agad kami. Bumangon ate ko at naglaban kaya yung halimaw nagmumukhang apple na at ipinusisyon ang katawan para sa stapilococcus halimawasi punch niya…

Nang biglang…

…..

…..

Pumagitna si mama at sinabing ” TAma na! andyan kayo, kahit andito na ako san’ mang lupalup ng mundo. Dito dala-dala ko(tinuturo ni mama sarili niya) ang obligasyon ko sa inyo na bigyan kayo ng magandang buhay dahil magulang niyo ako!!!”

Naalala ko bigla…

si Vilma Santos sa pelikula niyang anak. MAganda kasi yun. Akala ko yun sasabihin niya hindi pala. In short sabi niya. “KAkain na kaya tama na ha.!” Ito ang mas award winning diba. Kahit na ganun proud ako sa mama ko, she could manage to settle the fight in time, kundi wawa ang beauty face ng ate ko.

Kahalimawan[3] - Again, dito ako parin ang bida kaya bilang bida kailangan laging mabango kaya’t galing ligo ako at that moment. On my move to open my legs and i raise my one leg so that i could reach the higher stair, samakatwid humakbang ako para makapunta sa average-velocity-upstairs ng bahay namin. Ito na, ang halimaw walang patawad, umiksena. Bigla niyang gustong hablutin ang towel na that time un lang ang nagcocover sa yaman na pinakakatangi ko. Ewan at nababading ata ang halimaw at naisip niya iyon. Ok lang sana kung kaming dalawa lang. Huhubarin ko pa sa kanya para at least no effort na siya sa paghuhubad sakin eh kaso may mga ibang tao pa. At yun marahil ang maitim niyang binabalak. Ang pahiyain ako sa madla. Hah.! hindi niya alam may malapit na solid thing sa kamay ko. Laruan ko noon na pagka-cute-cute na ginawa kong attack sa kanya. Tinira ko siya ng laruang iyon ng paulit-ulit. Nung nanghina na siya na parang nawalan na ng shakra ay eskapo agad ako papuntang taas ng bahay. Ang hindi ko alam, hindi pa pala ako ligtas. Nung natapos na akong magbihis rumisbak ang halimaw. Wala na akong nagawa dahil naubos rin ang shakra ko sa attack ko sa kanya. Sa taas niya ako pinagsamantalahan…..pinagsamantalahang bigyan ng multiple injury of frustrated murder resulting to stapilococcus halimawasi. Sa atak na ito na puruhan talaga ako. Lang hiya, bumuhos nalang ang tubig na maalat sa face ko. La na akong magawa eh, shinaringgan ata ako ng palihim.

Sa kabuuan marami pa talagang factor kung bakit naging halimaw kuya ko. Ayaw ko nang balikan ang ibang ginawa niya sa akin. Baka maging halimaw din ako. At baka ikaw din. Pero sa kabila ng lahat, alam ko kuya ko parin yun kahit itnuututan kami ng amoy na nakakamatay.

Teka? Sa inyo rin ba may halimaw? Wag nang mag alanganin pa i blog mo na. Oh baka naman ikaw ang halimaw sa kapatid mo?

Isang oras akong nagmukmuk at nangungulangot sa silid aralan. Wala kasi ang titser namin sa naturang oras. Dahil sa walang magawa nagawa ko nalang tignan ang bolpen na hawak-hawak ko. In fairness, pilot bolpen ko kaya matibay siya. Bukod niyan useful pala ito kasi nagagamit ko sa pangungulangot. Lalo na kung nagmamatigas ang naninirahan sa ilong kong magsi-alisan. Pero ano ba talaga ang mangyayari kong wala akong bolpen o ayaw kong gumamit ng bolpen?

Sa totoo lang nagpapasalamat ako sa bolpen dahil may nagbabasa ng mga post ko ngayon. Dahil……

pag walang bolpen, walang notes…

Pag walang notes, walang school….

Pag walang school, walang diploma……

Pag walang diploma, walang trabaho……

Pag walang trabaho, magugutom ka…..

Pag nagutom ka, papayat ka…….

Pag papayat ka, papangit ka……

Pag papangit ka, wala kang syota……

Pag wala kang syota, wala kang asawa…..

Pag wala kang asawa, wala kang anak, madidipres ka…..

Pag nadipres ka, magkakasakit ka…….

Pag nagkasakit ka. Wala ka nang energy para gumawa ng bagay bagay, magiging tamad ka……

Pag nagiging tamad ka, wala nang magbabasa ng post ko……

At pag walang magbabasa ng post ko, hindi na ako magbloblog…….

Pag hindi na ako magbloblog…..wala na. End of the world……

Kaya ganun kahalaga bolpen ko. Kahit na mahulog ko man ito sa onidoro, kukuni ko agad ito ng wala pang 5segundo para walang dumi. Oh ha.

Ano na nga bang oras ngayon? Sa pagkaka alam ko july na atah tayo ngayon, hindi ba? Hay naku! sa dinadami nga naman ng problema ng tao paano pa natin mapapansin na pinapansin na pala natin ang mga bagay-bagay na hindi dapat pansinin. Gulo no? Paguguluhin ko pa!. Mga simpleng katanungan at problema na simple lang pero dahil pinalalaki tinubuan tuloy tayo ng taghiyawat. Napansin ko ito ng nag karoon ako ng oras sa restroom. At doon ay nag rest ako. Pinag-isipan ko ang mga bagay-bagay na madalas pinoproblema ng madla na hindi naman talaga dapat problemahin. At pinagisipan ko rin ang mga katagang pinasikat ng mga tao kung may katotohanan o wala. Pero isa lang ang nakasisiguro ako, mabaho sa restroom. Hindi ata nilinisan ng janitor. Di bale ito yung mga isinulat ko. Read and interpret it kung ma-take niyo.

1. Alam nating lahat na ang problema ay may solusyon. Kasi naniniwala tayong walang probelamang ibinigay ang maykapal na hindi naman kaya ng ating kapasidad. Pero kung ang pinoproblema niyo ay walang solusyon, utang na loob wag niyo nalang problemahin.

2. Always remember: Kung kaya ng iba, ipagawa mo sa kanila at huwag pilitin ang sarili mong gawin o tapusin ito dahil kahit magdamag kapang humagolgol sa paggawa, hindi mo parin matatapos ito. Make life easy at huwag ng parusahan ang sarili mo. Nakatulong kapa sa kapwa mo, ang bayad sa labor .

3. Kung nagdurugo ang puso mo dahil walang kapang girlpren, huwag kang mag-alala dahil hindi lahat ng gwapo ay may girlpren na. Ang iba sa kanila may boypren. Kaya ok lang yan.

4. Huwag mong mukhain ang problema mo kung ang problema mo ay iyong mukha. In english, don’t face your problem if your problem is your face.

5. Isipin niyo lagi na di bale ng tamad basta hindi kayo pagod. Pag pagod na kayo wala na kayong energy para gawin ang mga bagay bagay. Dahil ang mga tamad, nag rereserve lang yan ng energy. IKaw tamad kaba o pagod?

6. Practice makes perfect pero lahat naman tayo ay hindi perpekto. Paano pa natin ma perpekto ang bagay kung hindi naman talaga tayo perpekto. Kaya huwag ng mag praktis. Valid reason yan.

Pagkatapos niyong mabasa ito may na-realize na ba kayo? Ako meron…. may assisgnments pa pala akong kailangang tapusin. Sana kayo rin may na-realized.

Masyado na talagang malakas ang epekto ng medya sa mga tao. Kaya hindi kataka-takang gamitin ito daan ng mga businessman para i promote ang mga produktong kunwari’y nakakapaganda at nakakapagdulot ng satispaktion sa bawat tao. At para maging sikat ang produkto gumagamit sila ng mga artista o isang kilalang peronalidad para mag endorse ng produkto. Mas sikat, mas bata at mas maganda-mas tatangkilin ng mamamayan. Sino nga ba naman ang bibili kong pangit ang mag eendorse nito? Gaya ng shampoo, siyempre iba’t ibang produkto ng shampoo ay may kaniya kaniyang eendorser. Kaso masyadong madaming endorser ang magaganda kaya para hindi na ako mahirapan inilista ko ang pinkamagandang endorser ng mga shampoo, maganda na seksi pa.

1. Head and Shoulder

Sino nga ba ang hindi mahahalina sa alindog ng isang lobo. Si Angel ang namamayagpag na endorser ng head and shoulder na talaga namang nahatak niya ang puso ng bawat pilipino. Marami ngang gumagamit nito kaya pati buhok sa ibaba *basta buhok sa ibaba* ginagamitan na dahil lamang sa mala diyosang endorser.

2. Sunsilk

Ang mala innosenteng imahe ni Marian ang pinkakagugusto ng lahat. Kahit anong iindorse niya ay talaga naman papatok. At isa na rito ang Sunsilk na tinangkilan ng mamayan ng dahil sa kanya. Sinubukan ko ngang bumili kaya lang naubos na raw ng marian na ang naging endorser.

3. Palmolive

Siya ang pinakahinahangaan ko sa lahat dahil taglay niya ang mukha ng bagong henerasyon. Si KC ay isang certified best endorser sa kahit anong produkto. Mapa buhok man o derma, lahat sakto para sa kanya. Lab ko yan eh.

4. Pantene

Sa totoo lang madami naman talagang magandang endorser ang pantene na bukod sa magaganda na respetado pa sa pag akting. Pero bukod tangi ang gandang nanalaytay sa diyosa ng mga maligno na si Claudine. Kung siya lang ang totoong reyna ng maligno mas pipiliin kong maging kasapi niya. Swerte mo nga dahil miyembro kana ng pangkat niya. Uu tama ikaw nga diba maligno ka? Aminin.

Ang ganda nilang lahat ay wala lamang sa ganda ng endorser ng Clear. Siya ang sinasabing namumukod tanging taga pag-alaga ng buhok natin. Sa lahat lahat siya ang tunay na may gandang dala ng pagkahaba ng kanyang buhok.

Walang iba kundi si…..

5. CLear

Astig diba? Sa dinadami ng buhok ni piolo na maaring tumubo kahit saan clear lang gamit niya. Ayos na ayos sa mga seksing balbon. San ka pa?

Dahil walang magawa sa buhay, isang araw akong nagliwaliw sa cyberworld ng intirnit. At napunta ako sa blog ni badoodles na may ginagawang patimpalak para sa mga taong may balak umeksina sa clowns araneta para baliktadin ang ilong ng mga taong may asthma. Uu may krimen itong pinapalaganap at ito ang “Project Lafftrip Laffapalooza”. Sa pamagat pa lang parang gusto ko nang halikan ang monitor ng compyuter ko. Pero hindi bale, naging intersado ako dahil may iniidolo rin akong mga blog na kahit papa’ano’y kiniliti pwet ko. Marami nga masyadong pagpipilian pero hindi lahat mayroon x-factor. Kaya sa mga may x-factor para sakin saludo ako sa inyo dahil si dansoy ay iboboto kayo. Narito po sila your majesty:

1. Nakuha ang unang pwesto ni Billycoy na idol ko sa pagsusulat ng buhay niya na puno ng dumi at pananamantala. Lapitin ng mga chiks at hen pati rin rooster na babading sa kanya.

2. pangalawa ko si xienahgirl na halos magpapakamatay sa blog niya. Ang hot na chiks na ito na may eggplant sa gitna ay walang kaduda-duda na certified komedyante.

3. pangatlo ko ang kakalabas lang sa mental hospital na si inday. Ipinalabas siya sa naturang pagamutan ng may sakit sa utak dahil alam nilang kakaylanganin siya ng blogosperyo. Hindi nasayang ang ginawa nilang iyon dahil si inday todo na ang pagpapatawa. Resulta ata ng ilang ulit na chemo na ginawa sa kanya.

4. Ito ang reyna ng bansang pilipinas ,si reyna elena. Siya ang bestfriend sa blog ng tita ko kaya friend ko na rin siya. Nagagawa niya ang pagpapatawa na may sense kaya hindi ka mabobored(period)

5. Ang panglima ay nagmula pa sa planetang ang blog niya yekok, si FerBert na may blog na kokeymonster. tama nga siya ang may pakana kay kokey at hindi ko alam kung bakit ganun na lang ka sikat magsulat ni kokey ng tagalog gayong korekorekok lang ang alam niyang sabihin noon.’Yun pala siya ang nagmamanipula. Grabe talaga ang epekto ng bagong henerasyon ngayon pati alien nakakapagblog na. Okey ka kokey.!

Iyan lang sila ang sa tingin ko ay nakakasuffocate sa pagpapatawa. Kung may umepal sa mga payborits ko, bahala kayo. Post kayo ng inyo dahil sila lamang ang CBK (certified Buffalo na komedyante) na nakikilala kong nag eexist sa mundo.