Feb 20

Hey folks. How are things being done now? Its been very long time since i wrote something in this page. I could not say that its because i don’t really have no time but due to laziness and addiction to some other stuff, i forget that i have a place in here. I am hoping that my blog mates out there are still with me.

I’ve just sign up in Pay per Post. Sounds familiar or not? Its one way of earning money online. This is a great opportunity to earn at least little while at the same time studying. Its not just about that, in blogging you will also learn lots of things that you consider knowledge. I am sharing this to let you know about this good news. Its not bad to try. One way or another, life is just a never ending trying.I already soak the red dot in vinegar, aren’t you now?

Sep 23

Its been a looooooong time ago since i updated my blog. maybe you have been engraved this website and throw away from the reality. In fact, i am writing now just to let you know that i am still breathing. This house still functioning. I miss the times that someones commented me on my posts. Those times that they (blogsters) used to exchange ideas. Unfortunately i have to give up them in order to achieve my dreams. Of course, education is what i am implying for. Things in school gets harder and harder as i am approaching the higher level. But i don’t have any plan to leave and burn this house.

When i come back in blogging. There will be a complete change in my blog. This will not merely a personal blog of a lost boy from Davao but thoughts and full packed information about….taaaa ddaaaa. Entertainment blog that will be enriched in anime fever infoox (information) and movie discovery. I really wanted to build a place where i can share my insights and experiences about those stuff and i am happy that will be soon happen. Stand by or else good bye. Kidding, Hope your with me and i’ll be over you. :)

Tagged with:
Jul 11

I already told to the readers of my blog that i had changed my Operating System from Windows MCE to Windows XP because of the malfunctioning of the former OS. I quite enjoy using its features and applications but definitely could hardly operate it since it just only a pirated copy, so lots of prohibited click must be follow or else bluescreen will next to you.

One of my friend in school told me about this Windows 7. It caught my ego since its only for free ( until june only) and all you need to do to activate it is to have internet connection to get the activation key. Why i tell this things? Simply because i changed my OS and become 1 of the many evaluators now of windows 7.

My first impression would be as greatful as having a 1.5 grade in my major subject. I enjoy using it now but i don’t know if this feeling would still be the same as i wake up tomorrow morning.

Tagged with:
Jul 04

Sabay sa pagdiriwang ko ng ika unang anibersaryo ng aking munting blog, nagbago rin ang imahe nito. Hindi naman siya halata diba? at ito ay lubos kong ipinagpapasalamat sa Tita Beng ko upang tulungan akong pagandahin ang aking SOY REPUBLIC. Pero kasunod nito ay ang pangyayaring unti-unting pagkawasak ng sofware side ng laptop ko.

Ilang araw na ang nakalipas ng tumiwalag ako sa licensyadong OS at nagpalit ng pirated. Ang dahilan: ng dahil sa isang software na nainstall ko at nabaliw na ang lahat. Wala na akung choice. Ngayon nagsusumikap nalang akong gamitin ito.

Nakailang beses ko na ring na reformat at nakailang beses narin akong pabalik-balik ng pag install ng mga drivers nito pati mga applications. Walang katupusan at kamatayang pag iinstall. Mula sa antivirus na updated at licensed ko noon ay naging crack nalang.

Ako, uu ako at wala nang iba, ay hindi gaanong magaling sa pagtotroubleshoot ng mga kumplekadong problema sa laptop. Ang makakaya ko lang ay yung basic at some troubleshooting techniques. Wala akong magawa kundi ang makisawsaw sa mga furoms at magtanong-ng-magtanong.

Malaking problema ko nga ang antivirus ko na malaki ang sira ng ulo. Hindi ko alam kung kelan pa nagka-ulo ang anti-virus software basta un yung pananaw ko.

Madami mang problema ang aking kinakaharap dito sa laptop ko i’m still hoping na in the end magiging sony vaio na ito ( libre lang po ang mangarap ).

Flipping: Sino nakapanood na ng CCoBB (Curios Case of Benjamin Button). Kung ikaw wala pa, sa susunod ishshare ko ang karanasan ko sa panononood nito at kung nakapanood ka naman bisita ka parin dahil mas exciting ito!

Tagged with:
Jun 29

Kumusta na mga dude,kabarkada,kapamilya,kaibigan,kakwela,kaflip at kung sinu-sino pang may ka- sa unahan. Tila napakabilis ng pagdaan ng panahon. Parang kahapon lang ngf huli akong nagsulat ng artikulo dito sa blog ko pero pagtingin ko sa archive nito mukhang nakatulog ata ako ng mahabang panahon. Pero alam ko na alam niyong lahat kung ano ang dahilan kaya hindi ko kailangan pang ipaliwanag ang mga nonsense reasons.

Kaya lang naman ako nagsulat ngayon ay para ipagdiwang ang anibersaryo ng Blog kong ito. Pagkatapos ng araw na ito sa susunod na anibersaryo nito na naman ako ulit masusulat *corny*. Obvious naman diba na June last year ako unang nagsulat ng isang artikulo sa isang blog at ang una kong blog ay ang Gemini is Undecided na hindi ko malaman ang dahilan kung saan ko nahugot ang pangalan at url nito. Kung alam niyo lang kung ano ang pakiramdam ko noon habang nagsusulat.Parang kinikiliti ako bawat pindot ng letra sa keyboard. Sagwa naman atang tignan nun pero pang analogy lang.

Almost weekly dapat may post ako sa blog ko at dapat bibisitahin ko palagi ang mga frend kong ka-blog sa cyberspace para bumisita din sila sa akin. Hindi naman lahat ganun ang intensyon ko kaya ako bumubisita sa blog nila. May iba rin naman sense ang mga topic na kanilang sinusulat na may halong kaalaman with toasted humors. Iyan ang mga prinsipyo ko noon. Ngayon isang taon na ako maibabalik ko pa kaya ang prinsipyo kong ito? Abangan ang susunod na kabanata…

Napaka-boring naman ng susunod na kabanata, pero heto ang karugtong. Sa pagdiriwang ko ng anibersaryo nito layunin kong ibalik ang pleasure and lust na nadarama ko noon. Isusulong ko ang himagsikan sa aking sarili at himukin ang bawat daliri na magsulat. Magiging matibay ako at lalaban tayo!!! (nasobrahan sa gamot at sa panonood ng polical ads).

Ang totoo ay ipaalam ko sa sarili ang totoo at hindi na joke na layunin ko kung bakit ako nagbloblog. Isang taon na ako eh dapat hindi ko na niloloko sarili ko kung bakit ako nagbloblog. Tama dapat nga! At isa lang ang naiisip ko kung bakit ako nagbloblog. heto at i qouqoute ko para mag feeling niyong basahin…

..Now i finally realized. So many times i get hopeless and frustrated. So many times i get confused and i feel like no one is ready to hear every words i say. And yet i still find the way out. Perhaps my reason why i become more aggressive and brave in life. I wrote in this page and in this time because i want everybody to hear the sounds of my soul. I want somebody to feel the roaring heat inside my mind. Once and for all i would like to admit, i blogged because i want you and your irrevocably presence.

O ha! Anu say niyo? Siguro iba sa inyo naisip na baliw ata ang author ng blog na ito. Pero kung matagal kanang taga subaybay ko ang maisisip mo nalang, nag eemote na naman si Dansoy. At kung mapapansin niyo at talagang kapansin-pansin English ang pagkabuo. Mahirap pala magpaka-Shakespeare. Di bale at least na express ko ang totoo kung saloobin.

Sa mga una kung nakikila sa industriyang ito na hanggang ngayon ay naniniwala sa walang modo at kwentang talent kong ito, Salamat ng Marami! mula yan sa kaibuturan at sa kailalaman ng puso ko!

Muli, akoy magiging buhay sa pagkalat ng kunting kaalaman at malaking kagaguhan sa mundo ng blogging at salamat sa pakikibahagi ng saking Unang anibersaryo ng Life and Adventure of Dansoy!

NOTE: Sila ang mga una kong kaberks sa blogging,
Sabrina
Rio
Eji
Bro. Utoy
Aling Baby

Special Thanks to: Kauderwelsch

Tagged with:
May 09

Medyo napadagal ata ang pagpahinga ko. Madali lang kasi ang panahon at masyadong mapaglaro ang oras. Tapos na ang isang semester ng impyerno. Pero ngayon ay pumapasok parin ako sa campus dahil sa aming kors may summer talagang dapat pag aralan. Walang baka-bakasyon. Patayan na kung patayan. Mag drop-out na ang mag drop-out. Hindi ko alam kung makatarungan ba o hindi ang mag lagay ng subjects sa panahong dapat tayo ay nasa beach. Basta kung ito ang daan para makapag tapos ng maaga wala akong magagawa kundi ito ay sundin na parang batas ni arroyo.

Hindi about sa summer class ang gusto kong ishare sa inyo ngaun sa pagbabalik ko. Medyo matagal-tagal na rin akong nagbloblog. Isang kapat nun ay blogging at tatlong kapat nun ay hiatus. Sa hinahaba ng post malapit na akong mag iisang taon. Balak ko sanang mag lagay ng porn clip sa kaarawan ng blog ko pero naisip ko bad yun. At baka ma dungisan pa ang malinis na theme kung blog. Balak ko nalang na magiba ng theme at pagandahin muli ang bahay ko sa internet.

Paran kahapon lang ng nagsimula akong magblog. Nagtatandaan ko na ultra-mega-super excited ako nuon nung unang subok ko sa pagbloblog. Halos araw-araw akong naglalagay ng entry at araw-araw nangangalap ng bisita. Kasing sarap ng leche plan ang eksperience kung iyon. Ngayon, madalang nalang at unti-unting iniiwan ng ma bisita. Isa lang ang rason kung bakit ako nagbloblog. Ito ay dahil gusto kong may kausap. May nakikinig ng kwento ko at may dumadamay sa akin. Kaya na gusto kong icelebrate kaarawan nito dahil naalala ko ang ko ang mga iyon.

Sana makita ko ulit kayo sa araw ng kapanganakan ng aking blog. May attendance! Ok lang kahit kunti basta meron lang dumating. Imbitado lahat ng mga unang nakikilala kung blogista (sabrina kasali ka dun :) , Aling baby, eji, rio, atbp… )

Mar 11

This is just a quick post to update my self. I guess i already lost soo many visitors because of my absences in blogging but i’ll promise to catch up as soon as THIS SEMESTER end. It’s right, its all because of the soon to end semester the reason why i get busy. I am currently working for a system and another system for my another major subject. It will kill me in the long run but still striving hard.

Hey, i would to thanks those who keep up visiting my blog (as if there are)

:)

Feb 08

The Month of February is here. Bakit ko binanggit ito? Simply because nakatatak na sa ating isipan ang ibig sabihin ng naturang buwan. Kaugnay nito ang mga salitang pag-ibig, relasyon, syota, babe, beh, honey, sweetheart, puso (puso ng baka, baboy, ahas at saging), uyab, love, sweety at marami pang eklavu na ginagamit na tawagan ng mga langyang lovers.

Siguro karamihan sa inyo ay taken na or unavailable kaya tiyak na magiging masaya valentines day niyo. Pero paano naman yung mga walang bibot na kayakap at kahalikan ngayong darating na araw ng mga puso? Kelangan ba talaga nito para ma feel mo na nakikiisa ka sa kasiyahan?

It may sounds unbelievable but yours truly ay certified single pa. To be more specific, bago lang ako naging single ulit pagkatapos ng isang araw pero napakagulong relasyon. Hindi na bago sa akin ang mga eksenang ganun dahil sanay na ako. I’ve got 6 puppy gf way back in my high school days. Apat doon ang hindi seryoso at nagbabahay-bahayan lang samantalang 2 ang iniyakan ko at niluhuran ng asin. At hindi rin sa pagmamayabang pero yung 4 na binanggit ko ay ako mismo ang nakipag hiwalay sa kanila. Iniisip ko nga na baka karma nun ang dalawang magkasunod na iniyakan ko.

I could still remember my moments when i used to accompany my girlfriend (isa sa 4 na ex’s ko.:p) all the way up to their home just to secure she’s safe. I think its typical for everyone na makaramdam ng ganung excitement pag baguhan sa pag-ibig. Yung tipong hindi napapagod samahan at ihatid ang mahal mo kahit na cubao hanggang baguio pa ang iyong lalakarin. Pero all of a sudden mawawala nalang iyon ng bigla. Depende rin kong ano ang itinadhana. Maaring siya ang una at pinakahuli mong mamahalin. Posible rin namang mabuntis mo siya kahit hindi kapa tuli tapos saka mo pa nalaman na hindi pala siya ang gusto mong mapangasawa (matapos mo siyang i-divirginize).

I ‘m glad. I ‘m contented. Nakatapos ako ng high school ng walang nabuntis at still certified virgin.

Hindi nalang siguro ako maghuhunting ngayon ng mamahalin. Masakit at sariwa pa yung kasalanang aking nagawa. Kasalanang ginawa ko sa kaibigang minsang minahal ako ng totoo pero wala akong ginawa kundi ang saktan siya. Gusto ko munang maging single at ayoko kong makasakit pa nang ibang damdamin. I believe that every woman deserves to be loved and don’t let them draw out even one teardrop pero kung sa kama ang eksena ok lang kahit humagolgol pa siya.

This valentine, i wish all heart broken organism will be able to move on and let time mend their shit and bloody heart, the same thing i will to do to myself.

“When you are in Love you can’t fall asleep because reality is better than your dreams.”

-Dr Seuss

Tagged with:
preload preload preload